Hayat ve ölüm iki zıt kavram... Ama birinin değer ve durumu diğeriyle anlaşılabilir.
Hayat sermayesini iyi kullanabilenler, hayatın ve mematın (ölümün) tadını çıkarabilirler. Nitekim, Mevlana için ölüm gecesi, şeb-i arûs (düğün gecesi) haline gelmişti. Hayat iyi değerlendirilir ve ebedi hayatı kazanma sermayesi olarak kullanılabilirse ölüm anı aşıkın maşukuna (sevenin sevdiğine) kavuştuğu bir güzellik olabilir.
Bedelini ödemediğimiz hiç bir güzelliğe erişemeyiz. Ebedi güzelliklere erişebilmenin yolu Allah'ın hidayetine uymaktan geçer.