Tunus, Mısır ve Arap alemindeki hadiseler devam ediyor. Devrik Lider Hüsnü Mübarek'in kafes içinde sedyede mahkemeye çıkarılması "Zulüm payidar olmaz" başlığını kullanmamıza sebep oldu.
1997'deki gözlem ve tecrübelerimiz, bu sonun yaklaştığını gösteriyordu. Çünkü Mısır'da zulüm ile korku üzerine bir yapı kurulmuştu.
Zengin ve idaredekiler ile fakir ve vatandaşlar arasında büyük uçurumlar vardı. Bunu Kahire sokaklarında görmek bile mümkündü. Bir tarafta cilalı mermer döşeli sokaklar, bir arkada mezbelelik ve açlık sınırının altında hayat mücadelesi veren vatandaşlar.
Suriye'deki hadiseler de bu sonu hızlandıracak gibi görünüyor. Değişim sözü veren Esad bunu bir an önce yapmalı ve zulme son vermelidir. Libya da bundan uzak değildir. Zulüm, baskı ve öldürme ile bir yere varmak mümkün değildir.