Kurum ve yapılarda oluşturulan bir sınıf dili söz konusudur. O dili kullanmayan veya kullanamayanlar o sınıfa dahil olamazlar. O dili konuşabilmek bazen ayrıcalık olarak algılanabilmektedir.
İlimler ve kavramlar noktasında bu dil gerekli olurken, argo ve illegal yapılarda farklı durumlar gündeme gelebilmektedir.
Ortak kümeleri artırmak, paylaşım zeminlerini çoğaltmak sosyal sağlık için gereklidir. Ayrıştırma ve ötekileştirme süreçlerinden uzak durabilmeliyiz. Kendi iç dinamiklerini sağlıklı bir şekilde bir arada tutabilen yapılar, uzun soluklu olabilirler.

Farkında olsak da olmasak da herkesin bir hayat tarzı vardır. Uzun zaman içinde şekillenen hayat anlayışı ile beslenen hayat tarzı, kişiliği şekillendirdiği gibi ebedi hayatı da belirler.
Bilgi, inanç, tutum ve davranış ile de irtibatlı olan hayat tarzlarımızı muhasebeye tabi tutmalıyız. Bu gidiş nereye? sorusunu sorarak davranmalı ve hayatımızın dünyevi ve uhrevi sorumluluğunu taşıdığımızı unutmamalıyız.

Güven duygusunun zedelenmesi her türlü sistemi işlemez hale getirir. Elektrik devrelerindeki gevşeklik sigorta atmasına sebep olduğu gibi, insanlar ve kurumlar arası iletişimlerde de güvensizlik sistemi olumsuz etkiler.
Kurum içinde, ailede ve toplumda kişinin özgüveninin sarsılması da kimliği tehlikeye sokar.
Güven duygusu, binadaki taşıyıcı sistem gibidir. O sağlam olmadan rötuş ve dekoratif tedbirler ile bir yere varmak mümkün değildir.

Kaldırımlar yayalar için ayrılmış olmalıdır. Ancak çok defa yürürken karşılaştığımız durumlar bunun aksini göstermektedir. Yolun ortasındaki direkler mi dersiniz, yürüyüşü engelleyen demir kutular mı dersiniz... Kaldırım yükseklikleri de bazen adımı zorlaştıracak kadar yüksek olabilmektedir. Yerinden oynayıp altındaki kirli suyun üzerenize sıçraması da diğer bir problem... Bazı iş yeri sahiplerinin kaldırım işgali diğer bir problem...
Kaldırım kullanma bilinci oturmayan toplumlar, medeniyet gelişimlerini tamamlamış sayılmaz.
Engelliler için hazırlanan eğimler, normal yürüyenler için de çok faydalıdır, bu yaygınlaştırılmalıdır.

İnsan çok defa kendi stresini kendi üretir. Bazen etrafındakileri de bu stresin içine çekmeye çalışarak bir şey yaptığını zanneder. Asıl stresten kurtulma, olumlu değişim ile mümkün olabilir. Yakınımızdaki insanlara bulaştırmaya çalıştığımız stres bizi daha fazla çıkmaza sürükleyebilir.
"İnsan kendi kendinin doktoru olmalıdır." Yani kendini iyi hissetme noktasında olumluya yönlenmeyi öğrenmelidir. Bir olay olup bittiğinde aşırı stres üretme yerine "Hayır vaki olandadır" inancı ile hadiseleri anlamlı hale getirebilmelidir.
İyiye yönelme, stresi devre dışı bırakmaya yardımcı olabilir. İfade ve istifade prensibi ile her daim faydalı bir şeyler yapmaya çalışmak, gelişime katkı sağlar ve stresten uzak tutar.

Huzurlu hayat, insanî ve ilahi değerleri canlı tutmak ile mümkündür. İdeolojilere feda edilen bilim ve maddileştirilen insanlık, ciddi bir bunalımın eşiğindedir. Cinnetler, toplu katliamlar, savaşlar ve barbarlıklar bunun acı göstergeleridir.
"Allah yarattığını bilmez mi? O her şeyden haberdardır" (Mülk, 14) ayeti bu duruma da işaret etmektedir.
Din anlayışımızda ciddi kırılma noktaları oluşmuştur. Hıristiyanlıktaki ilim din çatışması, uzun yıllar İslamî hakikatleri de gölgelemiştir. Asil bir duruş ve açılım gösteremeyen devrimiz müslümanlarının bu noktada önemli sorumlulukları vardır.
Değerler ile beslenen huzurlu hayat, herkesi rahata erdirebilecektir. Artık madde ile gerçek huzura erişilemeyeceğinin anlaşılması vaktidir.

Herkese huzur ve mutluluk bahşetmeyi güvence altına alan, değer ile donatılmış sistemler kalıcı olabilirler.
Küçülen dünyada çatışmaları değil, uyuşmayı ön plana çıkaracak, temel değerleri dikkate alan yaklaşımlara ihtiyaç vardır.