Günümüz insanı tüketim çarkları arasında öğütülmektedir. Aslında insanın hayatiyetini devam ettirip huzura ulaşmasını sağlayacak ihtiyaçlar çok da fazla değildir. Ancak tüketim toplumu haline getirilen fertlerimiz, "ihtiyaçlar sonsuzdur" cümlesini çok duymuşlardır.
Her ihtiyaç haline getirilen şeyi temin etmek de belli bir bedel ödemeyi gerektirmektedir.
Bu konuları müzakere ettiğim bir anda bilge bir kişiliğin dudağından dökülen "hırs yok, keder yok" sözcüğünü, etrafını şimdilik böylece doldurarak sizlerle paylaşmak istedim.

Özü manevi aleme ait olan insan, cennetten dünyaya geldikten sonra yabancılaşma yaşamaktadır. Manevi değerler ile beslenen ruh, bu yabancılaşmadan kurtulabilir.
Özünden uzaklaşan, hak ve hakikatten mahrum kalan insan, özüyle çelişen bir yola girer ki, bu ona ciddi problemler yaşatır.
İnsanın kendine yabancılaşması, huzur ve mutluluktan da uzaklaşması demektir. Manevi değerler, insanı diri ve uyanık tutar. İnsan onur ve haysiyetini yere düşürmemek için insanı bir bütün olarak ele alabilmek gerekmektedir.
Yüce varlık insana uygun yaklaşımlar ve bakış açıları hayatı daha da yaşanabilir kılacaktır.
Her insanda farklı bir enerji vardır. Bunu sinerjiye çevirebilenler huzurlu ve güçlü olurlar.

Kendine faydası olmayanın başkasına faydası olmaz. Düzelme özden başlamadıkça sözde kalır. İnsan ve toplum davranışı, modelleme ile şekillenir.
Modellenecek tutum ve davranışlar sergileyemeyenler, kalıcı olamazlar.
Kalp, kafa ve kese arasında hakkaniyete uygun bir denge kurabilenler vicdan azabı çekmezler.
Kendi içindeki fırtınaları dindiremeyenler, etrafa ışık veremezler. Özden beslenmeyen hiçbir ağacın meyvesi olmaz. Özde ruh ve değerler vardır. Ruhu doyurabilecek unsurlar da maddi değildir.
Hakka teslimiyet olmadan beklenilen huzur tecelli etmez.

İnsanın kendine saygısı, kimlik ve kişilik oluşturmak ile yakın ilgilidir. Kişilik ve kimlik oluşturmak ise özverili çabayı ve profesyonel eğitimi gerektirir.
Saygı görmek için saygı göstermek gerekir. Saygın hâle gelebilmek için kişi özündeki kabiliyetleri fark ederek geliştirmelidir.
İnsanı maddi ve manevi olarak çift yönü ile değerlendiremeyen yaklaşımlar hakiki çözümlemeyi yapamaz.
İnsanın bedeni, ölüm ile toprağa gömülür ki, çürüyünce etrafa zarar vermesin. İnsanı asıl saygın yapan onun ruhu ve manevi yönüdür. Bu yönü dikkate alıp geliştirmeyenler saygınlık noktasına erişmekte zorlanırlar.

Farklılık isteği insan fıtratının gereklerindendir. Sanırım cennet gibi bir yerden dünya gibi bir mekana gelmekten kaynaklanan güzellikleri arayış ve farklılık, insanın karakterinin bir parçası haline gelmiştir.
Meşru dairedeki farklılıklar ve kaliteli hayat çizgisi insanı daha verimli hale getirebilir.

İntihar insan kendini çıkmazda zannettiği anlarda gerçekleşir. Hayat anlamsız ve yaşanmaz hale gelince bazıları bir kurtuluş sanarak intiharı seçebilirler.
İnançlı insanlar intihardan uzak dururlar. Bilhassa ahiret inancı bu noktada kontrol ve emniyet sübabı gibidir.
Değerler de hayat ve intihar arası dengede önemli bir fonksiyon icra edebilir.

İnsan gelişime müheyya bir varlıktır. Gelişim çizgisinden mahrum kalanlar gerçek kaliteye ulaşamazlar.
İnsanın manevi yönünü yok sayarak gerçek bir hayat kalitesine ulaşmak mümkün değildir. Çünkü insan, maddi ve manevi yönleri ile bir bütündür.
Eğitim insanın inşası için bir süreçtir. Eğitimsiz insan maddi hayatını şekillendirmekte bile problem yaşamaktadır.