Adam, bir haftanin yorgunluğundan sonra, Pazar sabahı kalktığında keyifle eline gazetesini aldi ve bütün gün miskinlik yapıp evde oturacağını hayal ediyordu.
Tam bunlari düsünürken oglu kosarak geldi ve parka ne zaman gideceklerini sordu.
Baba, ogluna söz vermisti; bu hafta sonu parka götürecekti onu ama hiç disariya çikmak istemediginden bir bahane uydurması gerekiyordu.
Sonra gazetenin promosyon olarak dagittigi dünya haritası gözüne ilişti.
Önce dünya haritasini küçük parçalara ayırdı ve oğluna uzattı:
- Eğer bu haritayi düzeltebilirsen seni parka götürecegim! dedi.
Sonra düşündü:
- Oh be, kurtuldum! En iyi cografya profesörünü bile getirsen bu haritayı aksama kadar düzeltemez!
Aradan on dakika geçtikten sonra oglu babasının yanına koşarak geldi:
- Babacığım, haritayı düzelttim. Artik parka gidebiliriz! dedi.
Adam önce inanamadi ve görmek istedi. Gördügünde de hayretler içindeydi ve ogluna bunu nasıl yaptığını sordu.
Çocuk su ibretlik açıklamayı yaptı:
-Bana verdiğin haritanın arkasında bir insan resmi vardı.
"İnsanı düzelttiğim zaman, dünya kendiliğinden düzeldi!"

Bu durumda dünyada da düzelme olmaz...