Kime ne verdik? Ne istiyoruz? Bu soruyu hayatımızın bütün karelerinde sağlıklı cevaplamalıyız.
Vatani görevim esnasındaki rehberlik ve danışmanlık hizmetlerim sonrası bu soruyu kendime sordum. Önüme yeni bir yol haritası koydum. Köşe yazısı, makale, TV ve radyo programı, konferans, seminerler ile İnsanî ve Sosyal Gelişim diye bir saha çalışması yapma ihtiyacı duydum.
Toplumun önünde olan kişiler olarak, şikayet etmekten vaz geçip, çözüm üretmek mecburiyetindeyiz.
Çocuklarımızı hangi atmosferde yetiştiriyoruz? Gençlerimizi ne kadar anlayabiliyoruz? Ailelerimizle ne kadar sağlıklı etkileşim kurabiliyoruz? Fert ve toplum olarak birbirimizi anlama gayretimiz var mı?

Eğitim sistemimiz daha verimli nasıl olabilir?
Personelimizi nasıl daha iyi yetiştirebiliriz? Hizmet içi eğitim kursları ile gelişim yollarını açabilir miyiz?
Sosyal hayatımızı nasıl güzelleştirebiliriz?
Şikayetçi olduğumuz Medya, bizim hassasiyetlerimizi nasıl dikkate alabilir?
Sivil toplum kuruluşlarının bizim için bir manası var mı?
Bizi biz yapan, olmazsa olmazlarımız nelerdir? Bunlar üzerinde hiç düşündük mü? Yoksa rasgele bir hayat çizgimiz mi var?

Hayat sermayemizi en güzel şekilde değerlendirip, Kendi özümüzle buluşup, Rabbimizin rızasına kavuşmaya çalışmak zorundayız.