Özü ve sözü bir olabilmek bir değer midir, değil midir? Bazı muamele ve uygulamaları görünce bu soruyu sorma ihtiyacı hissettim. Yüz dostu olup arkadan kuyu kazan nice insanlar bazıları tarafından değerli görülebilmektedir.
İçi ile dışı, özü ile sözü bir olmayan kişi kendi bünyesinde tevhidi, birlik ve beraberliği de sağlayamamış değil midir? Bu tür kişiliklere pirim vermek ne anlama gelmektedir?
Gelişim ve değişimin iyiden yana olabilmesi için bazı hususlar netleştirilmelidir.